Żenada

Polska scena polityczna charakteryzuje się wieloma cytatami, które trafiają do historii. Ostatnie znane to „oczywista oczywistość”, czy „Żadne krzyki nas nie przekonają, że białe jest białe, a czarne jest czarne”. I to ludzie akceptują, nawet odbierają pozytywnie. Jednak niektórzy „wybrańcy narodu” mają w sobie chęć powiedzenia byle głupoty, żeby tylko być usłyszanym. I o ile normalnie mi to średnio przeszkadza, to tym razem chciałbym się odnieść do takiego zachowania.

Europoseł Prawa i Sprawiedliwości, Marek Migalski w rozmowie z poczytną rodzimą gazetą stwierdził wprost: - W przypadku przegranej Tusk straci wszystko. Pokaże się jako człowiek niewybieralny, wieczny przegrany, jak Adam Małysz ze świetną formą w maju, a w grudniu już skaczący gorzej.

Nigdy nie byłem wielkim fanem skoków narciarskich. Chociaż uważam je za jedną z ciekawszych dyscyplin zimowych. Jednak nazywanie obecnego Mistrza Polski wiecznym przegranym zakrawa o bezczelność. Krótkie przypomnienie dorobku Adama Małysza:

- dwukrotny medalista olimpijski
- czterokrotny indywidualny Mistrz Świata
- czterokrotny zdobywca Pucharu Świata
- triumfator Turnieju Czterech Skoczni
- trzykrotny zwycięzca Turnieju Nordyckiego
- trzykrotny triumfator Letniego Grand Prix
- dwukrotny zdobywca pucharu KOP (za wyniki na największych skoczniach w danym sezonie)
- dwudziestokrotny zimowy i szesnastokrotny letni Mistrz Polski
- rekordzista Polski i były rekordzista Świata (wyrównał rekord) w długości skoku narciarskiego
- pobił dwadzieścia jeden rekordów skoczni, z czego dziesięć utrzymało się do teraz
- czterokrotnie wybierany Najlepszym Sportowcem Polski
- Kawaler Krzyża Komandorskiego i Krzyża Oficerskiego Orderu Odrodzenia Polski
- jest na pierwszej pozycji w klasyfikacji wszech czasów mistrzostw świata, jeśli nie uwzględnić medali z konkursów drużynowych oraz medali z igrzysk olimpijskich. Do 1980 r. każdy medalista igrzysk olimpijskich zostawał automatycznie medalistą mistrzostw świata.


Od dziesięciu lat w ścisłej czołówce. Zawodnik, o którym gazety piszą dlatego, że coś osiągnął, a nie dlatego, że powiedział coś głupiego. W przeciwieństwie do europosła Migalskiego. Szkoda, że politolog nie jest w stanie znaleźć bardziej trafnego porównania i musi przy okazji wykazać się swoją małością oraz ignorancją dla dokonań innych.

Zwłaszcza, że chwilę później porównuje Cimoszewicza i Olechowskiego do Andrzeja Gołoty. -To ciekawi bohaterowie, ale należący do przeszłości. Są jak Andrzej Gołota, dziś bez formy, poobijani, zdolni do ucieczki z ringu.

I tutaj nie będę się mądrzył, tylko zakończę cytując portal wp.pl:
„42-letni już Gołota obecnie jest już u kresu swojej kariery, ale wciąż potrafi przyłożyć. Kto wie, być może Olechowski i Cimoszewicz też. "Andrew" w swojej karierze dostarczył polskim kibicom więcej emocji, niż kilka ostatnich kampanii prezydenckich. Był prawdziwym bohaterem i wciąż ma wielu wiernych fanów.

Symboli porażek i wypalenia radzimy szukać w innym środowisku, świetni polscy sportowcy nie są dobrym pomysłem. Na przykład w polityce ludzi przegranych znalazłoby się znacznie więcej.”

A sobie i wszystkim czytelnikom życzę takich wiecznych porażek, jakie doskwierają Adamowi Małyszowi. Bo nigdy nie myślałem, że taka klęska za klęską może przynieść tyle pucharów, medali i taki szacunek u ludzi…