Kadra 2010 - pierwsza rekrutacja

Za trochę ponad pół roku startują eliminacje do EuroBasket 2011 na Litwie. Sezon ligowy w pełni - pora na pierwsze przymiarki do składu reprezentacji Polski w tym roku. Nie znamy jeszcze ostatecznego wyboru selekcjonera kadry i to dość dobrze się składa, bo będzie można pomówić o składzie w abstrakcji od tego, czy dany trener przekona danego gracza, czy dany zawodnik będzie ulubieńcem danego selekcjonera...

Szeroka grupa zawodników będąca w okolicach szerokiego składu reprezentacji jest dość powszechnie znana wszystkim kibicom. Zacznę więc od selekcji negatywnej. A tutaj oparłbym się na tym, żeby w reprezentacji nie grali Maciej Lampe i David Logan, albo przynajmniej, żeby nie grali obaj na raz. Polska kadra w 2009 roku niestety była przykrym do obserwowania obrazkiem zmieszania ludzi w pełni oddanych grze Polski na EuroBasket oraz takich, którzy wykazali minimum wysiłku, żeby z tej kadry nie zostać wyrzuconym (patrz: stawienie się na kadrze, pojawianie się na treningach itd.).

Jeśli ktoś nie poczuł tego, czym były mistrzostwa w Polsce i nie miał w sobie odrobiny samodyscypliny, żeby nie zabalować w środku turnieju (a później np. zaprezentować wspaniałe 6/23 z gry w Łodzi...), to czy jakakolwiek gra polskiej reprezentacji jest w stanie wywołać u niego odpowiednią motywację? Że o graniu eliminacji z takimi rywalami jak Gruzja, Belgia, Bułgaria czy Portugalia nie wspomnę? W takich przypadkach nie wierzę w którąś tam szansę i plosem paniom ja jus nie bede. Nie na takim poziomie sportowym i nie w sytuacji, kiedy mamy do czynienia z dorosłymi ludźmi...

Nie chcę po raz kolejny oglądać reprezentacji zawodzących gwiazdorów, którym średnio zależało. Nie chcę reprezentacji z zagotowanymi na ławce Koszarkiem i Szewczykiem, którym zależało bardzo i sportowo mogli dać więcej, czy Dylewiczem i Kitzingerem zagotowanymi, ale przed ekranem telewizora...

9. miejsce było niezłe. Same porażki z pierwszą czwórkę ME i rewelacją pierwszych dwóch faz to nie jest tragedia. Ale wszystko inne w tej reprezentacji pozostawiło dość smutny obraz. Jeśli będziemy budować reprezentację tak jak przed EuroBasketem, jeśli będziemy zbierać wszystkich byle legitymowali się polskim paszportem, jeśli będziemy dawać zagranicznemu trenerowi "Amerykanina wszystkoroba", to ta reprezentacja nigdy nie zrobi niczego więcej. I podobnie jak ostatnio będzie rozpadać się jak domek z kart na pierwszej napotkanej przeszkodzie...

Katzurinowi dano czynnik rozleniwiający - Logana. Trener w dwie sekundy wymyślił system "Logan będzie robił wszystko, a Szubarga będzie napędzał atak - olejmy Koszarka i Kitzingera" i na tym właściwie skończył się cały pomysł. Po Litwie skończyli się również Logan i Szubarga, których ta rola na takim poziomie przerosła. Nie było odpowiedzi na zmianę sytuacji, bo nikt nie pomyślał o budowaniu spójnego zespołu, bo ktoś ławkę wyrzucił z kadry, albo nie dał jej grać.

Fragment o ostatniej kadrze je spory po pierwsze po to, żeby wyjaśnić, dlaczego pewnych zawodników w reprezentacji nie chciałbym już oglądać. A po drugie ważniejsze - bez dostrzeżenia tamtych błędów, bez wyciągnięcia wniosków nie będzie lepszej reprezentacji Polski. To czy David czy Maciek są sportowo za słabi na naszych eliminacyjnych rywali, w ogóle tutaj nie jest kwestią, bo nie są za słabi. Chodzi o to, żeby już tego lata rozpocząć budowanie spójnego zespołu, z którego będziemy mogli być dumni po mistrzostwach na Litwie. Grupki zawodników bez motywacji, z potencjałem i paszportem jeszcze niczego wielkiego w rozgrywkach reprezentacyjnych nie osiągnęły.

Kończąc już to długie słowo wstępne. Thomas Kelati nie ma paszportu, więc na razie temat dla mnie istnieje. Istnieją jednak dwie rzeczy, które odróżniają go od Logana, a mogą czynić jego obecność w kadrze lepszą. Otrzymanie obywatelstwa przez Thomasa nie jest uzależnione od jego deklaracji gry w reprezentacji, a mimo to taką chęć deklaruje. Styl gry to drugi bardzo ważny czynnik. Choć ja bym sobie życzył, żeby trener reprezentacji i związek w końcu skupił się na naszych zawodnikach, zdolnym pokoleniu na obwodzie, a nie ciągłym szukaniu wzmocnień zagranicznych. Ale do rzeczy. Jak wygląda stan naszej reprezentacji na dziś?


PG: Łukasz Koszarek, Krzysztof Szubarga, Tomasz Śnieg
R: Robert Skibniewski

Łukasz Koszarek jest absolutnym numerem jeden reprezentacji i swego rodzaju dramatem było to, że Muli Katzurin nie widział go takim przez ostatnie dwa lata. Łukasz już w latach 2006-2007 świetnie dowodził reprezentacją Andreja Urlepa. Na ostatnim EuroBaskecie był właściwie jedynym graczem, który nie zawiódł w Łodzi - na tle kolegów wypadł dobrze. A szczególnie dobrze na tle Szubargi, dla którego atak pozycyjny na tym poziomie, to było niejednokrotnie walenie głową w mur. Robert Skibniewski pozostaje u mnie jako rezerwa poza składem pomimo niezłego sezonu w Czechach przede wszystkim dlatego, że utrzymywanie w reprezentacji trzech rozgrywających jednego pokolenia w dłuższej perspektywie będzie szkodliwe. Szczególnie, że czekający za plecami Tomasz Śnieg prezentuje już spore umiejętności (główna wada to słaby rzut z dystansu, półdystans nie budzi żadnych zastrzeżeń), ale przede wszystkim dużą dojrzałość w prowadzeniu gry. Dalej w kolejce czekają Nowakowski i Łączyński jeśli w końcu poradzi sobie z kontuzjami.


SG: Kitzinger, Zamojski, Berisha
R: Kikowski, Logan

Na ten moment najlepszym polskim rzucającym obrońcą jest Iwo Kitzinger. Bardzo wszechstronne umiejętności, nieustępliwość i dużo gry w tym sezonie. Do gry powrócił Przemek Zamojski, nie widać śladów kontuzji. Do końca sezonu powinien w pełni udowodnić, że na miejsce w kadrze zasługuje. Berisha to nasza przyszła wielka gwiazda - miejmy nadzieję. Już dziś posiada umiejętności, które powinny dać mu miejsce w składzie reprezentacji. Całą trójkę łączy wszechstronność, dobry obrona i cechy charakteru, które powinny sprawić, że mogą wnieść sporo do reprezentacji od swojego pierwszego występu. Iwo i Przemek mają też doświadczenie na wysokim poziomie.

Udany sezon ma Adam Waczyński, ale u niego pewne wątpliwości pozostawia obrona szczególnie na pozycji SG i to na poziomie międzynarodowym. Nie jestem też przekonany czy w jego wypadku wchodzenie do kadry nie byłoby dłuższym procesem. Na rezerwie pozostawiam jednak Kikowskiego. Stawiam go niżej od Zamojskiego i Berishy z dość prostej przyczyny - po udanych dla siebie sezonach 2007/2008 i 2008/2009 nie zaistniał w reprezentacji w przekonujący sposób. A to co jest charakterystyczne dla jego występów Ljubljanie, to przede wszystkim to, że gra mało.


SF: Ignerski, Chyliński
R: Zamojski, Waczyński

Kandydatura Ignerskiego chyba nie budzi żadnych wątpliwości. Co do rezerwowego dla niego zawodnika - w Polsce dominują typowi gracze defensywni z bardzo słabymi umiejętnościami w ataku. To za mało na reprezentację. Krzysztof Roszyk z sezonu na sezon wygląda co raz słabiej. Jedyne rozwiązanie to Michał Chyliński, który w odróżnieniu od naszych klasycznych niskich skrzydłowych charakteryzuje się wszechstronnością. Tutaj niejako w tym wyborze można przyznać rację Katzurinowi. W rezerwie omawiani wcześniej Zamojski i Waczyński.


PF: Szewczyk, Dylewicz
R: Witka, Kulig

Tutaj chyba najmniej komentarza. Szymon i Filip są najlepsi na tej pozycji. Na rezerwie Witka i Kulig, który jest trzecim punktującym trzeciego zespołu ligi. Tutaj wybór kompletnie zależy od oczekiwań trenera co do stylu gry i doświadczenia.


C: Gortat, Hrycaniuk, Łapeta
R: Lampe

Pozycja Gortata jest oczywista. Adam Hrycaniuk gra doskonały sezon. Poza nim i Łapetą nie ma właściwie już żadnego większego wyboru wśród centrów. Jedynie Tomek Kęsicki mógłby się okazać tutaj jakąś konkurencją. Bardzo ciekawą możliwością jest tutaj gra Gortata i Hrycaniuka obok siebie. Dominacja w defensywie i na zbiórkach mogłaby zmiażdżyć naszych eliminacyjnych rywali.


Podsumowując. Silna drużyna reprezentacyjna na najbliższe 2 lata wyglądałby tak:

PG Koszarek, Szubarga, Śnieg
SG Kitzinger, Zamojski, Berisha
SF Ignerski, Chyliński
PF Szewczyk, Dylewicz
C Gortat, Hrycaniuk, Łapeta

Z rezerwami w przypadku kontuzji czy odmów gry: Skibniewski, Kikowski, Logan, Waczyński, Witka, Kulig, Lampe.